Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012

Lack of Confidence (φασκελοκουκούλωσ'τα)

Καταρχήν εύχομαι σε όλους τα καλύτερα γι' αυτήν την χρονιά, να ζήσετε έντονα την κάθε σας στιγμή και να κάνετε πολλά λάθη, γιατί απ' αυτά και μόνο μαθαίνουμε...                          
    Θα καταντήσω γραφική, αλλά κάθε αρχή  μιας νέας χρονιάς, δίνω όρκους στον εαυτό μου που ποτέ δεν κρατάω... Θα.... Θα.... Θα... Όσο και να προσπαθώ να συμμαζέψω την wannabe λίστα με τους φετινούς μου στόχους (για να μην ξεφύγω πάλι), συνειδητοποιώ μετά βαθύτατης λύπης, ότι κάθε χρονιά ξεκινάω για το σχολείο της ζωής, έχοντας όλο τον εξοπλισμό και καταλήγω στο τέλος να μένω μεταξεταστέα...! Κάθε νέα χρονιά, με βρίσκει ν' ανακυκλώνω τους στόχους της προηγούμενης... Αυτό σίγουρα δεν είναι καλό... Η αρχή για εμένα πάντα είναι εύκολη, ξεκινάω μ' αισιοδοξία, σίγουρη για τις ικανότητες μου αλλά κάπου στην πορεία, χάνω όχι μόνο την μπάλα αλλά και τα πασχάλια και τα μυαλά μου και με την πρώτη στραβή, τα ΧΑΝΩ. Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και κάθε νέα χρονιά με βρίσκει πιο κατακερματισμένη από την προηγούμενη... (κοινώς LOSER!)
  Θα ήταν μεγάλο ψέμα, αν έλεγα πως δεν φταίω, για ότι στραβό συνέβη στη ζωή μου, ακόμα και να μην το προκάλεσα απαραίτητα, έφταιγα. Έφταιγα γιατί βιαζόμουνα\αργούσα\περίμενα\ήλπιζα\απογοητευόμουν\ενθουσιαζόμουν \χαιρόμουν\λυπόμουν\δείλιαζα\τολμούσα\έφευγα\γύριζα\ξανάφευγα\ξαναγύριζα κ.λ.π Όλα ξεκινούσαν με διάρκεια και τελείωναν απότομα... όχι λάθος! Τα τελείωνα απότομα... Ένα πράγμα που δεν με χαρακτηρίζει ως άτομο είναι αυτή η καταραμένη-σιχαμένη-άθλιααααααααααααα "διάρκεια". "Διάρκεια" σε τι και για ποιο λόγο;;; Λέξεις όπως: διάρκεια, πίστη, σταθερότητα, μονιμότητα είναι απαγορευμένες και θα έπρεπε να καταργηθούν από κάθε λεξικό και όποιος άνθρωπος τις χρησιμοποιεί σε πρόταση του ή τις αναφέρει με στόμφο και κομπασμό, θα έπρεπε να αυτοπυροβολείται-αυτομαστιγώνεται μέχρι θανάτου για παραδειγματισμό!!! Ναι, το εννοώ!!! Τίποτα δεν διαρκεί, τίποτα δεν παραμένει σταθερό, τίποτα δεν είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ. Όποιος πιστεύει τ' αντίθετα, τον παρακαλώ να επανέλθει στην πραγματικότητα. ΟΥΔΕΝ ΜΟΝΙΜΟΤΕΡΟΝ ΕΚ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ...
   Δεν είναι ο,τι δεν θέλω να διορθωθώ, δεν είναι ο,τι δεν θέλω να με περνάνε γι' αξιόπιστη, δεν είναι ο,τι δεν θέλω να γίνω ένας κανονικός άνθρωπος, είναι ο,τι...ο,τι...ο,τι ΦΟΒΑΜΑΙ!  Τόσα χρόνια, φτιάχνω ηλίθιες λίστες για τους φόβους που θέλω να εξορκίσω και κάθε φορά οι φόβοι μου μεγαλώνουν, πολλαπλασιάζονται και γίνονται άτρωτοι και εγώ ολοένα και πιο τρωτή...  Δεν είναι ο,τι δεν προσπαθώ, δεν επιχειρώ, δεν σχεδιάζω,δεν σκέφτομαι...είναι όμως ο,τι ΔΕΙΛΙΑΖΩ! Ναι, τα'χω σκεφτεί, αναλύσει, επεξεργαστεί μ' ένα εκατομμύριο διαφορετικούς τρόπους και βάλε, ναι μ' έχουν πιάσει φίλοι, γνωστοί, ψυχολόγοι και μη και μου' χουν ζαλίσει τον εγκέφαλο (της ανεγκέφαλης) στο ο,τι όλα πηγάζουν από αυτήν την καταραμένη την προσωπικότητα μου, που είναι εντελώς άοπλη, δειλή και φοβισμένη, σ' ένα κόσμο που φροντίζει να "τρομπάρει" το υπερεγώ του ανά δευτερόλεπτο... (so sorry girl but you suck, you really do...) Προφανώς όταν μοίραζαν ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ,  εγώ χάζευα στο πάγκο με τις διαταραγμένες προσωπικότητες και την δική μου ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ την αγόρασα από στοκατζίδικο για να γλιτώσω την κατσάδα από τον δημιουργό. Τραγικό, ελεεινά τραγικό που είναι άνευ σχολιασμού... Πες όμως ο,τι κουτσά-στραβά επιβιώνουμε εγώ και η προαναφερθείσα κυρία-τι γίνεται  όταν όλοι σου την βάζουν στο μάτι και πάνω που λες ο,τι επιτέλους μπορείς να χαρείς βρε αδερφέ κι εσύ ο,τι τα'χεις καλά με τον εαυτό σου- σου σκάει το ένα δυστύχημα μετά το άλλο και την βλέπεις στα γνώριμα της;;;; Υπό το μηδέν;;;  Ευτυχώς δηλαδή που τουλάχιστον έχουμε χιούμορ και γελάμε με τα χάλια μας δηλαδή...
   Το κακό βέβαια είναι αλλού... Γιατί οκ λες,  μπορεί να ψυχορραγεί η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΕΣΗ μου, αλλά  έχω ένα ταλέντο στην υποκριτική και το καλύπτω... Για πόσο;;;; Με πήραν χαμπάρι και όχι μόνο μ' έχουν πάρει χαμπάρι, αλλά μου κάνουν και αυτούς τους ψυχολογικούς εκβιασμούς (μια χαρά είσαι, τι να πουν άλλοι;;;). Δεν θέλω να το συζητήσω ή μάλλον θέλω...Πολύ! Φοβάμαι όμως να δω αυτό που πραγματικά είμαι, είμαι 100% σίγουρη ο,τι θα φάω τέτοια ήττα που δεν θα ξέρω από που να φύγω... Τα σκέφτομαι, τα σκέφτομαι, τα πολτοποιώ όλα στο μυαλό μου και μετά το μόνο που θέλω να κάνω είναι να το κοπανήσω πουθενά μπας και φτιάξω την μόνιμη βλάβη που έχει... 
 (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...) 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Quod me nutrit me destruit...